Гаилә - бәхет. Бу үзенә күрә бер закончалык, чөнки гаилә бәхетле булганда гына аяз күктә кояш елмая һәм ул, нурларын бөркеп, кешеләр йөзендә бәхет чаткылары уята ала. Гаилә сүзенең мәгънәсен бала кече яшьтән аңларга , андагы һәркемгә хөрмәт , игътирам булырга тиешлекне аңлап үсәргә тиеш. Шушы хакыйкатьне балалар күңеленә җиткерү һәм аңлату максатыннан, кечкенәләр төркемендә “ Гаилә бәхете” дип аталган күмәк эш башкарылды. Сабыйлар әлеге  эшне башкарганда тату, дус гаиләң булу бик зур бәхет икәненә төшенделәр. Бары тик бер-берең өчен җаның - тәнең белән кайгырып яшәгәндә генә, бәхетле  гаиләләр буласына ышандылар. Әнә бит кошлар да  бер- берсен кайгыртып, бердәм булып яши бирәләр. Безгә- кешеләргә, алардан үрнәк аласы гына кала!