Әкият, әкияти дөнья... Бу сүзләрдә тылсым, серле көч, тапкырлык чагыла.Мәктәпкәчә яшьтәгеләр  әкиятләрне бик яраталар. Алар әкиятләрне тыңлап кына калмыйча, аны үзләре дә уйнаса, аның тәрбияви әһәмияте тагын да зуррак.Әкиятләр балаларны яхшылыкка,  зирәклеккә  һәм матурлыкны күрергә өйрәтәләр. Әкиятләрне сәхнәләштерүэшчәнлеге аша оялчан, кыюсыз, үз эченә бикләнгән балаларны да “уятырга” мөмкин. Әкияттәге рольне башкарып бала үз көченә ышанырга, эшләгән эшенә бәя бирергә өйрәнә, анда ярдәмләшү, игътибарлылык кебек матур сыйфатлар тәрбияләнә. Сәхнәләштерү эшчәнлегендә катнашып, бала әйләнә-тирә һәм аның төрлелеге белән образлар, төсләр, авазлар, музыка аша таныша.Бу эшчәнлек сәнгатьле сөйләм, инлеллектуаль һәм әдәби-эстетик тәрбияви бурычларны чишәргә дә ярдәм итә.