Имәнкискә урта мәктәбендә өлкәннәр көненә карата декада төрле чаралр белән үрелеп бара. Ачык сыйныф сәгатьләре, өлкән кешеләр белән очрашулар, өйләренә барып булышу – һәр сыйныф җитәкчесенең планы буенча эшләнә. Безнең өлкән буын кешеләре – сугыш чоры балалары. Аларның бала чагы авыр сугыш һәм сугыштан соңгы вакытларга туры килгән. Vнче һәм VIIнче сыйныф балалары белән очрашып, әбиләр, дәү әниләр үзләренең башларыннан кичкәнне сөйләгәндә, күзләргә яшьләр килеп тыгылды. Ашарга булмавы, черек бәрәңгедән ботка пешереп, алабута орлыгыннан аш пешереп ашаганнарын сөйләгәч, хәзерге көн белән чагыштыру, балаларга зур сабак булды. Өлкәннәрне музейга алып кереп, үзләренең кулланган эш коралларын күрсәткәч, алар елый-елый, ничек итеп эшләгәннәрен сөйләделәр. Сыйныф җитәкчесе Миннесрур Вагизовна, баларның сугыш вакытында нинди эш, нинди вазифалар башкарганын күрсәтеп, презентацияләр күрсәтте. Укучылар көче белән бик матур шигырьләр сөйләнде, җырлар җырланды. Кичә бик матур, җылы булды.