Кыш. Салмак кына кар ява. Урамнан керәсе дә килми. Бигрәк тә яңа, матур чаңгыларда басып торганда. Бакчабызга яңа чаңгылар кайткач, балалар белән сөенеп бетә алмадык. Сөенечебезне әти-әниләр дә уртаклашты. Көттермичә генә әтиләребез чаңгыларны көйләп тә бирделәр. Рәхмәт инде аларга. Менә инде чаңгыда шуарга өйрәнә дә башладык. Башта чаңгыга басу авыррак булса да, әкренләп өйрәндек. Егылулар да булды, әлбәттә. Ә хәзер инде апаларны да узып китәбез. Чаңгыда йөреп кергәч, шундый рәхәт була.

Сез дә чаңгыда йөрегез,

Ничек рәхәт икәнен белегез!