Яз җитү белән, бакчада җиң сызганып эшкә тотынабыз: җир казу, йомшарту, утырту; ә аннан соң су сибү, чүп утау - барысы да безнең өстә. Әле дә ярый алыштыргылсыз ярдәмчеләребез- әти-әниләр бар! Бакча эшләрендә өмәләр уздыру матур гадәткә кереп китте. Менә бүген дә эштән соң вакытта әти-әниләребез ару-талуга карамастан, үзләренең вакытларын кызганмыйча бакчага бәрәңге утыртырга килделәр. Форсаттан файдаланып, безгә hәрвакыт ярдәмгә килергә әзер торган әти-әниләргә олы рәхмәт сүзләре җиткерәбез. Бердәм булганда гына тормышыбыз матур, ямьле, hәрвакыт шулай яшик!